FELSEFE İŞÇİLİĞİ 27

Sistemin içerisinde yaşamak, cebinde bin dolarla kumarhaneye gidip, kasaya karşı poker oynamaya benziyor. Kaybetmeye başlayıp sıfırı tüketmeye yaklaştıkça kazanılan her bahis sanki gerçekten kazanmış gibi sevindiriyor insanı. Ama bütüne baktığın zaman aslında kendi paranı geri alıyorsun. Sürecin önümüze koyduklarını düşününce, ortalama altmış senelik ömrümüzü sistem denen bu çarkın batakhanelerindeki kumar masalarına yatırdığımız aleni. Öyle ki zaman kazanmak için, zamanı alın terinin altın tepsisinde sunuyoruz.
Kaybettiğimiz zamanımız, 
kazandığımız zamanımız; 
kazandığımız zamanımız, 
kaybettiğimiz zamanımız.

HÜSEYİN ÇAKICI

FELSEFE İŞÇİLİĞİ 26

 
Ağacı öldürmenin bir yolu vardır. 
Baharın ortasında, yeni filizlenen dallarını budarsın. Tam serpilip, gelişeceği zamanda yaralayarak gücünü azaltırsın. Öldüremezsin. Gövdeden kesersin, bir haftaya kalmaz dallar filizlenmeye başlar. Gövdenin toprağa en yakın yerinden kesersin, köklerden yeşermeye başlar. Kökünü sökmeye çalışırsın, hayata sımsıkı tutunmak gibi inatçıdır, çıkmaz. Ne yaparsan yap öldüremezsin. Nereden kessen başka bir yerden filizlenir. Ölümden korkmaz, inatçı, direngendir. Sadece, ağaç küllerini toprakla kariştirip kestiğin yere sıvarsan... İşte o zaman umudunu yitirir. Kesilen yerden yavaş yavaş kurumaya adeta cesedin küllerinde çürümeye başlar. Toprağının ve yakınlarının ölümüne en net pasif direnişi, kendini ölüme yatırarak ağaçlar verir aslında.
HÜSEYİN ÇAKICI