FELSEFE İŞÇİLİĞİ 30

Zaman eşiğe vurunca aydınlanır göğün.

HÜSEYİN ÇAKICI

FELSEFE İŞÇİLİĞİ 29

Hissizleştikçe ruh yalınlaşıyor insan.

Ne kadar yalnızlık o kadar benlik.

Kendi değerini bedeninde tartıyor zaman.

Farkındalığın örsünde,

Çekiçlerinken ruhun.

HÜSEYİN ÇAKICI

FELSEFE İŞÇİLİĞİ 28

Göl kıyısının sessizliğine sığındım. Bilmediğim dilde ağıtlar dinleyip utanıyorum. Bi sis bassa göğe, ağlamaktan utanmam o zaman. Adem olup boğulasım geliyor. Belki.. Belki o zaman düzelir her şey.
HÜSEYİN ÇAKICI

FELSEFE İŞÇİLİĞİ 27

Sistemin içerisinde yaşamak, cebinde bin dolarla kumarhaneye gidip, kasaya karşı poker oynamaya benziyor. Kaybetmeye başlayıp sıfırı tüketmeye yaklaştıkça kazanılan her bahis sanki gerçekten kazanmış gibi sevindiriyor insanı. Ama bütüne baktığın zaman aslında kendi paranı geri alıyorsun. Sürecin önümüze koyduklarını düşününce, ortalama altmış senelik ömrümüzü sistem denen bu çarkın batakhanelerindeki kumar masalarına yatırdığımız aleni. Öyle ki zaman kazanmak için, zamanı alın terinin altın tepsisinde sunuyoruz.
Kaybettiğimiz zamanımız, 
kazandığımız zamanımız; 
kazandığımız zamanımız, 
kaybettiğimiz zamanımız.

HÜSEYİN ÇAKICI

FELSEFE İŞÇİLİĞİ 26

 
Ağacı öldürmenin bir yolu vardır. 
Baharın ortasında, yeni filizlenen dallarını budarsın. Tam serpilip, gelişeceği zamanda yaralayarak gücünü azaltırsın. Öldüremezsin. Gövdeden kesersin, bir haftaya kalmaz dallar filizlenmeye başlar. Gövdenin toprağa en yakın yerinden kesersin, köklerden yeşermeye başlar. Kökünü sökmeye çalışırsın, hayata sımsıkı tutunmak gibi inatçıdır, çıkmaz. Ne yaparsan yap öldüremezsin. Nereden kessen başka bir yerden filizlenir. Ölümden korkmaz, inatçı, direngendir. Sadece, ağaç küllerini toprakla kariştirip kestiğin yere sıvarsan... İşte o zaman umudunu yitirir. Kesilen yerden yavaş yavaş kurumaya adeta cesedin küllerinde çürümeye başlar. Toprağının ve yakınlarının ölümüne en net pasif direnişi, kendini ölüme yatırarak ağaçlar verir aslında.
HÜSEYİN ÇAKICI

FELSEFE İŞÇİLİĞİ 25

Ol dedi de;
Olurken tam, eşiğe takıldı düşlerim.
Tepe taklak.
HÜSEYİN ÇAKICI     

FELSEFE İŞÇİLİĞİ 24

Siyahın üstündeki sarıyı gördün mü sen hiç ?
Karanlıktaki korku gibi parlaktır.
HÜSEYİN ÇAKICI    

FELSEFE İŞÇİLİĞİ 23

Bir daha dönme oraya.
Al ceketini bütün biriktirdiklerin uluorta kalsın.
Kapat sımsıkı arkandan göz kapaklarını bedeninden kaçarken...
HÜSEYİN ÇAKICI   

FELSEFE İŞÇİLİĞİ 22

Oysaki yoldan geçen biri dedi ,
_iki cümle konuşurken, üç şiir olurmuş.
HÜSEYİN ÇAKICI   

FELSEFE İŞÇİLİĞİ 21

Her yazılan bir araya gelmek için can atar.
O kadar parça var ki biriktirdiğim.
Şarap olsun diye bekliyorum, küflenirken kelimelerim.
HÜSEYİN ÇAKICI